Rekrutacja 2018/2019

UWAGA KANDYDACI DO LICEUM!

Od dnia 7 maja 2018 rusza System Rekrutacji Elektronicznej do szkół ponadgimnazjalnych na rok szkolny 2018/2019. Wszystkie informacje znajdziecie na stronie:

www.ketrzyn.edu.com.pl

Główne cele Koła:

  • zapoznanie z mechanizmami działania różnych zjawisk społecznych oraz ich podłożem (konflikty, agresja, współpraca, spostrzeganie ludzi, reklama, wywieranie wpływu, atrakcyjność i miłość),
  • nabywanie kompetencji we współpracy grupowej (metody pracy – praca w podgrupach, praca projektowa),
  • nabywanie umiejętności posługiwania się terminologią nauk społecznych poprzez dyskusje, omawianie scenek filmowych, pracę na przykładach „z życia”,
  • zapoznanie z pracą w dziedzinach nauk społecznych (tzw. benchmarking, odwiedzanie różnych organizacji, poszerzanie wiedzy z psychologii biznesu),  by pomóc młodzieży w dokonaniu odpowiednich wyborów zawodowych,
  • nabywanie umiejętności pracy w metodyce naukowej (schematy korelacyjne, eksperyment, statystyka badań).

Założenia programowe

Uczestnicy: uczniowie klas gimnazjalnych i licealnych

Zagadnienia, które poruszamy:

  1. Gałęzie psychologii i podstawy psychologii społecznej
  2. Stereotypy i uprzedzenia
  3. Psychologia stosunków międzykulturowych
  4. Psychologia biznesu
  5. Psychologia kryminalistyczna
  6. Psychologia sportu
  7. Psychologia ewolucyjna i psychologia świata zwierząt
  8. Praca społeczna w różnych zawodach (w biznesie, służbie cywilnej/mundurowej, sądownictwie, szkołach)

Doświadczenia:

  1. Udział w grupach warsztatowych
  2. Obserwacja pracy profesjonalistów w innych organizacjach (Straż Graniczna – Sekcja Międzykulturowa, Wydział Kadr i Szkolenia, Służba Zdrowia; działy personalne i szkoleniowe w organizacjach w powiecie kętrzyńskim)
  3. Współpraca z instytucjami non profit na zasadach wolontariatu uczniów
  4. Dramat psychologiczny – jako zwierciadło codzienności
  5. Udział w seansach filmowych i ich interpretacji (dyskusje)

Umiejętności, które nabywamy:

  1. Umiejętności intrapersonalne – wzmocnienie naszych mocnych stron
  2. Umiejętności przydatne na rynku pracy:
    • Współpraca w grupie, radzenie sobie z konfliktem
    • Komunikacja – umiejętności autoprezentacji i prezentacji tematu
    • Antystres – umiejętności radzenia sobie ze stresem w różnych sytuacjach
  3. Umiejętności przeprowadzania badań społecznych (w schemacie korelacyjnym i eksperymentalnym) – projekty
  4. Umiejętności analitycznego myślenia i prezentacji danych statystycznych

 

05.02.2018 | 12.02.2018 | 19.02.2018 | 26.02.2018 | 05.03.2018 | 12 i 19.03.2018 | 26.03.2018 | 23.04 - 07.05.2018 |

/kliknij datę, aby zobaczyć zawartość/


Zajęcia 05.02.2018

Koło „Altum” rozpoczęło działalność 05.02.2018. Aby współpraca układała nam się dobrze wspólnie omówiliśmy zasady, których chcielibyśmy przestrzegać na zajęciach:

  1. Bezpieczeństwo jest najważniejsze – abyśmy mogli mówić otwarcie o naszych przemyśleniach i nie dopuszczali się raniącej krytyki wobec innych;
  2. Kieruje nami „ciekawość”- zjawisk, zachowań, nas samych. „Ciekawość” jest warunkiem, byśmy myśleli w sposób twórczy;
  3. Nieustannie dążymy do współpracy – pracujemy w grupach z osobami, których nie poznaliśmy jeszcze dobrze, które są inne niż my, które mają inne poglądy i priorytety. W ten sposób uczymy się współistnieć w społeczeństwie i dążyć do wspólnych celów.

Na naszych pierwszych zajęciach wspólnie zastanawialiśmy się na czym może polegać praca psychologa w wielu instytucjach (od organizacji biznesowych po pracę psychoterapeuty).

Uczniowie z zaciekawieniem przyjęli wiadomość o chęci udziału w zajęciach nauczycieli z naszej Szkoły.

^ powrót

 


Zajęcia 12.02.2018

Jak postrzegają nas inni? Czy jest to zgodne z tym, co my myślimy o sobie?

Co to oznacza, że w oczach kolegów jestem inny, dziwny, niemiły? A może jestem zwyczajnie nieśmiały i lubię stopniowo odkrywać się przed innymi? W każdym razie – zawsze jestem „jakiś”. O schematach myślenia, stereotypach i wpływie społecznym rozmawialiśmy na naszych drugich zajęciach Koła Altum. Uczniowie podzielili się stereotypami na swój temat, zaznaczając, że często nie podzielają opinii innych.

Przystąpiliśmy także do pierwszych badań grup społecznych. Aby uznać zbiorowość za grupę społeczną, musi ona spełnić następujące kryteria:

  • liczebność (co najmniej trzy osoby)
  • wspólny cel grupy
  • grupa względnie trwała

Nasze klasy idealnie spełniają te kryteria, zatem, młodzi badacze, ruszajmy w teren! Obserwując to, co się dzieje wokół nas na lekcjach i na każdej przerwie z pewnością możemy odpowiedzieć na pytania:

  • Jaką strukturę ma moja klasa? Czy są tam liderzy?
  • Jakie zadania wyznacza sobie moja klasa? Czy mamy jakieś wspólne cele?
  • Czy w mojej klasie uczniowie posługują się jakąś symboliką? Czy mają jakieś codzienne rytuały?

Obserwacja jest techniką badawczą, którą przeprowadza się według ustalonego planu, w konkretnym celu i w obiektywny sposób. Obserwacja ma dostarczyć informacji na temat zjawisk, zachowań i zdarzeń.

Na kolejnych zajęciach podzielimy się swoimi pierwszymi dokonaniami badawczymi!

^ powrót


Zajęcia 19.02.2018

Czy można podzielić ludzi na dobrych i złych? Na tych, którzy mogliby dopuścić się zbrodni wobec innych i na tych, którzy mają w sobie gen empatii?

Profesor Zimbardo z Uniwersytetu Stanford w swoim słynnym eksperymencie więziennym udowodnił, że przeciętni ludzie wykazują się agresją w działaniu, jeśli stworzy się im odpowiednie warunki: gdy wszyscy są anonimowi, gdy uprzedmiotowienie sprowadza jednostkę do bycia jedynie numerem w celi, gdy odbiera się ludziom godność.

W czasach konfliktów między grupami społecznymi właśnie takie mechanizmy sprawiają, że jeden człowiek dopuszcza się ogromnego okrucieństwa wobec drugiego. Wystarczy uwierzyć, że „oni” z tej innej grupy społecznej, są źli, by usprawiedliwiać swoje wrogie działania wobec tych osób.

Na naszych trzecich zajęciach zastanawialiśmy się jakie mechanizmy kierują grupą społeczną w obliczu konfliktów i poszukiwaliśmy odwołania do historii obozów koncentracyjnych. Niestety, będąc członkami grup społecznych (a każdy z nas jest członkiem zwykle kilku grup, takich jak klasa szkolna), nie unikniemy mechanizmów grupowych. Ale możemy się na nie dobrze przygotować i czerpać z różnorodności wydarzeń, to, co najlepsze. Wtedy każdy z nas może uczyć się innych, ich zachowań, wypróbować trwałość więzi, przyjaźni. I poznać granice swojej siły charakteru!

^ powrót


Zajęcia 26.02.2018 

Czy kiedykolwiek zastanawialiście się, jak to się dzieje, że niektóre klasy są zgrane a inne jakby rozbite na kilka odrębnych grup, które nie mogą się ze sobą dogadać?

Klasy są zespołami, mają swoją strukturę, rytuały, swoje cele. W takim zespole każdy ma swoją rolę. Jeżeli w zespole jest wielu liderów, zespół ten może nie być w stanie wspólnie podejmować decyzji. I wtedy klasa nie pojedzie na fajną wycieczkę, bo skoro jedni chcą w góry, a inni nad morze, a jeszcze inni wolą zwiedzać stolicę a przy tym nikt nie pójdzie na kompromis – nie ma szans na współdziałanie.

Na naszych ostatnich zajęciach zastanawialiśmy się nad zasadami skutecznej współpracy grupowej oraz odkrywaliśmy swoje role w zespole. Kto z nas okazał się liderem? A kto dobrym organizatorem? Kto jest perfekcjonistą, który dba o każdy szczegół wykonywanego przez grupę zadania? A kogo bardziej interesują same relacje między osobami w grupie i jest zawsze gotowy nieść pomoc tym, którzy są przez grupę odtrąceni? Na te pytania każdy z członków Koła jest w stanie już sobie odpowiedzieć.

Dlaczego warto poznać swoją rolę w zespole? Bo całe życie uczestniczymy w zespołach: nie tylko w szkole, ale później w pracy również. Nawet, jeśli wolimy działać w pojedynkę, potrzebujemy innych. A wtedy przydaje nam się wiedza o naszych mocnych i słabych stronach, bo każda rola grupowa właśnie takie strony posiada. Więc nie bójmy się wspólnych działań – one pomogą nam lepiej poznać siebie!

^ powrót


Zajęcia 05.03.2018

Jestem częścią zespołu, który właśnie otrzymał zadanie do wykonania. Jesteśmy fabryką samolotów. Mamy wyprodukować 10 sztuk, ustalić wspólne logo. Najefektywniejsza fabryka lotnicza na świecie, Renton Production Facility (Seattle) tworzy boinga 737 w ciągu zaledwie 9 dni. Nasz samolot ma, co prawda, powstać z papieru, ale mamy na całe zadanie… 5 minut.

Tworząc zespoły w naszym Kole, dopiero się poznajemy. W sposób bardziej lub mniej świadomy, zajmujemy jakąś pozycję w hierarchii grupy, umiejscawiamy się w pewnych rolach, odkrywają się nasze cechy. Czasem sami możemy być zaskoczeni w jaki sposób reagujemy na współdziałanie pod presją czasu. Ktoś, kto zawsze działał w pojedynkę, w zespole jest duszą i zaczyna troszczyć się o innych: czy zrozumieli dobrze instrukcję, czy mają narzędzia do pracy. W każdym zespole wyrośnie specjalista do spraw jakości – ktoś, kto sprawdzi, czy samoloty wyglądają podobnie, czy wszystkie są opatrzone logo. Jest też zazwyczaj ktoś, kto skrytykuje grupę – za to, że się nie wyrabiają w czasie lub za to, że pomysł na logo jest kiepski. Taka osoba też jest potrzebna. Na wczesnym etapie ujawni się lider zadaniowy. Czasem wskaże grupie co mają robić, czasem warknie na krytyka lub go zignoruje. Bo jego celem jest przecież wykonać zadanie na czas, a jakość pracy czy głosy krytyki nie stanowią dla niego priorytetu.

Z takim oto zadaniem zmierzyliśmy się podczas naszych ostatnich zajęć w Kole Altum. Było śmiesznie, szybko, czasem nerwowo. Ale najważniejsze, że było odkrywczo. Teraz już bardziej znamy siebie i swoje możliwości.

 ^ powrót


Zajęcia 12 i 19.03.2018 

Właśnie zostałeś trenerem. Jesteś pełen energii, wiesz wszystko o procesie grupowym. Masz poczucie, że razem z grupą będziecie robić fajne, twórcze rzeczy. Przy tym będziecie szanowali siebie nawzajem a o wszystkich trudnych sprawach będziecie przecież mówić otwarcie. Twoje podejście do uczestników/uczniów pozwoli ci góry z nimi przenosić. Wiesz, że dasz im wiarę we własne siły. Nie możesz się wręcz doczekać kolejnych zajęć z nimi. Jeszcze tylko chwila, otwierasz drzwi, wchodzisz, witasz się serdecznie no i... nic się nie dzieje. Nie patrzą na ciebie, wolą komórki. Nie ma twórczej energii, nie ma wręcz żadnej energii. Nie odpowiadają na twoje najprostsze pytania, wzruszają tylko ramionami jakby od niechcenia. Ty dwoisz się i troisz, próbujesz ich zaciekawić a nawet rozśmieszyć i nic... Gratulacje, właśnie doświadczasz oporu grupy. 

Jeśli udasz, że nic się nie dzieje, twoi uczniowie jeszcze bardziej się wycofają. Jeśli odbierzesz ich zachowanie jako focha wymierzonego w twoim kierunku, zapewne zareagujesz zbyt stanowczo i powiesz im kilka niemiłych słów. Jesteś trenerem i musisz pamiętać, że między tobą a zespołem nie ma miejsca na atak. Oni, nawet jeśli nie chcą mieć dziś z tobą zajęć, zasługują na szacunek. Tak samo zasługujesz na niego i ty. Ostatnio doświadczaliśmy dwóch rodzajów oporu grupowego w Kole Altum: oporu agresywnego (z którym radzili sobie: Konrad Karanowski i Agata Urbaniak) oraz oporu biernego (Kacper Jurczyk i Damian Suchecki). Staraliśmy się przyjrzeć naszym emocjom, uświadomić sobie nasze potrzeby i oczekiwania w trakcie tych trudnych społecznie sytuacji oraz wejść na tzw. metapoziom. To niezwykle trudne zadanie, które polega na rozmowie z zespołem o tym, czego takiego właśnie doświadczają. Ale tylko w ten sposób możemy pokazać grupie, że zależy nam na tym, co odczuwają, a w zamian podzielić się z nimi swoimi odczuciami. Taka postawa wymaga dużej świadomości swoich emocji, otwartości na innych, a przede wszystkim wzajemnego szacunku. Taka postawa jest na wskroś asertywna - nie zawiera w sobie ani agresji ani uległości wobec innych. Komunikujemy wtedy światu: ja jestem w porządku i wy też jesteście w porządku. I tylko taką, asertywną postawą możemy budować nasz zdrowy proces grupowy. 
 
Gratuluję serdecznie członkom Koła, którzy mają odwagę zmieniać się na naszych oczach.
 

Zajęcia 26.03.2018

Pewna rozmowa w gabinecie…

- Jakoś mi tak ostatnio źle… - wyznaje uczeń siedząc naprzeciw coacha.

- Co masz na myśli mówiąc „źle”? – coach lekko przekrzywia głowę jednocześnie pochylając się w stronę ucznia.

- Jakoś się pogubiłem. W szkole mi się nie układa. Nie wyrabiam.

- A co miałoby się stać, żeby się układało?

Uczeń zamyśla się na chwilę.

- No sprawdzianów mniej. Albo i czasu więcej potrzeba… Żeby się tego wszystkiego lepiej nauczyć.

- W jaki sposób to zmienisz? – coach mruży oczy nie ukrywając zaciekawienia.

- No, czasu to się chyba nie da zmienić. Doby przecież nie wydłużę – w głosie ucznia słychać niepewność.

Coach nie komentuje. Pozwala sobie na chwilę milczenia.

- Chyba, że… zamienię coś… - uczeń wyraźnie ożywia się.

- To znaczy?

- Od jakiegoś czasu czuję, że mam za dużo zajęć po lekcjach. I na nic się nie wyrabiam. Może pora skupić się na tym, co najważniejsze. Co Pan myśli?

- Ty to powiedziałeś…

Kim jest coach? Jak może nam pomóc? Jakimi zasadami się kieruje? Czy jest doradcą czy może terapeutą? I jaką drogę trzeba przebyć na ścieżce edukacji i doświadczeń, by zostać zawodowym coachem? Rolę coacha i jego relacji z klientem pomagał nam zrozumieć na naszych zajęciach Pan Jarosław Gresik. Omawialiśmy reguły, którymi kieruje się coaching, zadawaliśmy Panu Jarkowi pytania. Wielu z nas kieruje się ciekawością poznania coachingu jako dość nowego zjawiska w Polsce, są też osoby, które rozważają coaching/trening/mentoring jako swoje przyszłe zawodowe zajęcie. Dlatego cennym doświadczeniem jest dla nas, kiedy nauczyciel, który ma wiedzę i umiejętności coacha, dzieli się tym z nami.


Zajęcia 23.04 - 07.05.2018
 
W pracy badacza psychologii społecznej sam wynik badań nie jest najważniejszy. Wynik bardzo często pokrywa się z teorią, na której zbudowany jest eksperyment. Tylko czasem bywa wielkim zaskoczeniem. To, co najciekawsze, to samo poszukiwanie i odkrywanie – tego, co nas najbardziej interesuje, tego, co właściwie chcemy zbadać. Organizowanie planu badawczego to bardzo ciekawe doświadczenie. To my decydujemy w jaki sposób będziemy manipulować zmienną.

W praktyce badaczy bardzo ważne jest odpowiednie przygotowanie do przeprowadzenia eksperymentu:

  1. Zgromadzenie teorii
  2. Postawienie hipotez badawczych
  3. Określenie zmiennych zależnych i niezależnych
  4. Opracowanie planu eksperymentu
  5. Dobór grupy badawczej

Dopiero potem możemy przystąpić do samego eksperymentu:

  1. Dokonanie pomiarów
  2. Statystyczna analiza danych
  3. Interpretacja wyników badania

Mam nadzieję, że na tym pierwszym etapie – przygotowywania się do badań – członkowie Koła czerpią wiele radości z odkrywania psychologii!

^ powrót

 

Dodaj komentarz


Kod antyspamowy
Odśwież