Szybki dostęp

 

Rekrutacja 2019/2020

 

Do przeczytania książki "Gra w kłamstwa" Sary Shepard zaprasza Was Agnieszka Judycka.

Powieść Sary Shepard pod tytułem „Gra w kłamstwa” powstała w 2010 roku. Natomiast jej polskie wydanie ukazało się 9 października 2013 roku. Sara Shepard jest amerykańską autorką bestsellerowej serii „Pretty Little Liars” oraz „The Lying Game”. Na podstawie obu serii stworzono seriale telewizyjne, emitowane przez ABC Family. Inspiracją jej bestsellerowych powieści są jej wspomnienia z czasów szkolnych.Urodziła się 8 kwietnia 1978 roku w Stanach Zjednoczonych. Zdobyła tytuł magistra sztuk pięknych na Brooklynn College.

Książka jest powieścią obyczajową, ponieważ opowiada o losach głównej bohaterki, jej życiu w zupełnie nowym otoczeniu. Lektura jest adresowana do młodzieży.

Książka opowiada o siedemnastoletniej Emmie, która w wieku pięciu lat została porzucona przez swoją matkę. Od tamtego czasu tułała się po domach, rodzinach zastępczych, zupełnie nieświadoma istnienia jej dawno zaginionej siostry bliźniaczki. Dopiero w wieku siedemnastu lat za pomocą filmiku zamieszczonego w Internecie, na którym rzekomo ktoś próbował udusić jej siostrę, dowiedziała się ona o jej istnieniu. Poprzez serwis społecznościowy Emma skontaktowała się z Sutton. Umówiły się na spotkanie, na które Emma udała się z nadzieją o tak długo wyczekiwaną i wymarzoną rodzinę. Jednak Sutton nie pojawiła się na spotkaniu, zamiast siostry przybyły jej przyjaciółki. Wszyscy wkoło wzięli Emmę za Sutton: przyjaciółki, rodzina, a nawet policja. Natomiast ona nie dawała żadnych oznak życia. Wkrótce Emma dowiaduje się przez anonimowy list o zamordowaniu jej siostry. Musi ciągle grać swoją rolę. Czy Emma tak wyobrażała sobie życie w rodzinie? Czy uda jej się udawać Sutton? Oraz najważniejsze, czy uda jej się rozwikłać zagadkę zaginięcia siostry, gdy wszyscy wkoło są podejrzani?

Akcja rozgrywa się w okolicach miasta Tucson w Arizonie. Głównymi miejscami akcji jest dom Sutton, szkoła oraz domy jej przyjaciółek. Całość akcji trwa około dwa tygodnie, są to czasy teraźniejsze. Bohaterami są: Emma, jej zaginiona siostra Sutton (w postaci ducha), rodzice Sutton, jej siostra Laurel, przyjaciółki: Nisha, Madeline, Liliana, Gabriella, Charlotte oraz chłopak, który będzie próbował wraz z Emmą rozwikłać zagadke: Ethan.

Bohaterką, która najbardziej mnie zaciekawiła, jest Sutton. Jest siostrą głównej bohaterki. Miała siedemnaście lat, mieszkała w górzystej okolicy miasta Tucson w Arizonie oraz chodziła do szkoły Hollier High. Była wysoka i szczupła. Miała ciemne, kręcone, kasztanowe włosy, niebieskie oczy, nieco zadarty nos i okrągłą twarz. Była identyczna z wyglądu do Emmy, jednak zupełnie przeciwna charakterem. Była osobą towarzyską, otaczała się dużym gronem przyjaciół i znajomych. Lubiła intrygi i kłamstwa, nie obchodziły ją uczucia innych. Często robiła innym niemiłe rzeczy, przez co każdy miał motyw do jej zamordowania. Jej zainteresowaniami był tenis oraz zakupy w galerii.

W powieści występuje narracja pierwszoosobowa. Jest jednak nietypowa, ponieważ opowiada ją Sutton z perspektywy ducha. Natomiast zna myśli i uczucia Emmy. Cytat: „Tak naprawdę w ogóle mnie tu nie było. Byłam martwa.” Styl narracji jest prosty, komunikatywny, wykorzystujący styl potoczny, wprowadzający gwarę młodzieżową. Cytaty udowadniające język: „Niemal natychmiast wyskoczyło kilka stron, w tym link do profilu na Facebooku”, „Ściskając iPhone ’a, Emma kliknęła na ikonkę Twittera i sprawdziła konta wszystkich przyjaciółek Sutton”, „OMG. Nie mogę uwierzyć.”, „Heloooł!? - krzyknęłam, gramoląc się z wanny. Ani się obejrzała. – Głucha jesteś? – Zero reakcji.” Kompozycja jest spójna, czasami pojawiały się retrospekcje, uporządkowana chronologicznie oraz otwarta.

Książka Sary Shepard trzymała w napięciu oraz była ciekawa od pierwszych stron. Nadaje się dla każdego, kto lubi czytać o intrygach, zagadkach oraz ciągle rozwijającej się akcji z coraz to ciekawszymi wątkami. „Gra w kłamstwa” jest pierwszą częścią sześciotomowej serii. Książka mnie bardzo zaciekawiła, więc przeczytam również następne części.

Niech gra w kłamstwa się zacznie ...

http://lubimyczytac.pl/ksiazka/193717/gra-w-klamstwa

Bożena Wójcik-Wasilewska

Dnia 26.10.2017 w Miejskiej Bibliotece Publicznej w Kętrzynie odbyło się spotkanie autorskie z bardzo znanym polskim pisarzem fantastyki Andrzejem Pilipiukiem (plakat o spotkaniu był na naszej szkolnej stronie). Andrzej Pilipiuk zasłynął min. cyklem opowieści o losach i przygodach Jakuba Wędrowycza, lecz treści tych książek nie można opowiadać, to trzeba po prostu przeczytać :). To książki przy których nie jeden z czytelników płakał ze śmiechu. Wydaje je, znana Wam „Fabryka Słów”. Książki autorstwa A.Pilipiuka są do wypożyczenia w bibliotekach miejskich.

W naszej bibliotece szkolnej dostępny jest cykl o kuzynkach Kruszewskich, który opowiada o ich losach, o alchemiku Sędziwoju i księżniczce Monice, a wszystko w klimatach „wampirzych” :). Więcej o cyklu http://www.taniaksiazka.pl/seria/kuzynki-kruszewskieZe spotkania przyniosłam, sygnowany (chyba) wilkołakiem, autograf dla „Czytelników Biblioteki ZSO” :) Więcej o spotkaniu znajdziecie na stronie MBP oraz KTK.

Bożena Wójcik-Wasilewska - nauczyciel-bibliotekarz

 

 

Społeczności szkolna!

 

Zauważyliście, że na naszych szkolnych korytarzach pojawiły się różne napisy, apele, odezwy nawołujące, zachęcające do czytania, pokazujące zalety i pozytywy płynące z czytania?...

Ponieważ temat jest niestety wciąż aktualny a nie chciałam żeby zabrzmiał patetycznie J oddałam głos w tej sprawie Wam: czytelnikom, czytaczom, bibliofilom oraz miłośnikom książek, opinie kilku autorytetów też się znajdą. Zachęcam do lektury.

Miłego czytania drodzy Rodacy :)

To jeszcze nie wszystko, gdyby ktoś z Was miał chęć napisać własną odezwę czy apel, zapraszam z tekstem do biblioteki szkolnej. Nagroda gwarantowana

Bożena Wójcik-Wasilewska

Zapraszam do zapoznania się z recenzją książki „Odessa i tajemnica Skrybopolis”- Peter Van Olmen  -  Patrycji Petrych

 

Autorem książki pt. „Odessa” jest Peter Van Olmen. Urodził się on w Gandawie, ale młodość spędził w Brukseli, gdzie zetknął się z wieloma ludźmi o interesujących życiorysach. Tak wielokulturowe doświadczenia były dla niego źródłem literackich inspiracji. Choć studiował ekonomię, a zawodowo zajmował się psychologią, to właśnie pisarstwo było jego największą pasją. Twórczość autora została doceniona przez środowisko literackie – za debiutancką „Odessę” otrzymał on dwie prestiżowe nagrody. Właśnie zakończył pracę nad kolejnym tomem serii. Prawa do książki wykupiło wiele zagranicznych wydawców. „Odessa” zalicza się do książek przygodowych, ponieważ są w niej zawarte przygody głównej bohaterki. Książka adresowana jest do młodzieży. Jest to wspaniała, pełna humoru podróż przez literaturę.

 

Główną bohaterką jest Odessa – dziewczynka, która ma 13 lat, wiele pomysłów i jedno pragnienie, by odnaleźć ojca. W książce jako bohaterzy drugoplanowi wystąpili:

  • Lodewick Aquila, znany również w książce jako Lode A. – kanarek (Serinus canaria) ze starego szlacheckiego rodu. Jest on niezwykle inteligentny i płynnie mówi w 128 językach, a do tego zna 417 języków zwierząt. Dobra rada: nigdy nie nazywaj go wróblem!;
  • Orfeusz – postać mitologii greckiej. Jest przystojnym młodzieńcem o bujnych lokach, który potrafi oczarować swym nieziemsko pięknym śpiewam;
  • Gnorki – małe stworzenia przypominające dziki;
  • Szperacze – upiorne stworzenia, na które składa się masa owadów przyjmująca kształt ludzkiego ciała;
  • Mabarak (sir Edward de Mabarak) – wielki pisarz. W młodości był przyjacielem Szekspira. Teraz próbuje stworzyć książkę, której poddałby cały świat. To, co zostanie w Księgusie, wydarzy się naprawdę. Jest szefem Gnorków i Szperaczy;
  • Kaliope – najstarsza i najmądrzejsza z dziewięciu muz, również najbardziej z nich rezolutna. W „Odessie i tajemnicy Skrybopolis” jest ona matką Odessy i przyjaciółką Szekspira, którego inspiruje do napisania słynnych dramatów;
  • Szekspir (Wiliam Shakespeare -> 1564-1616)– sławny angielski pisarz. Autor takich sztuk teatralnych jak „Hamlet”, „Romeo i Julia”, „Król Lear”, „Otello”;
  • siostry Brontë (Charlotte -> 1816-1855; Emilly -> 1818-1848; Anne ->1820-1849) – Autorki kilku najsławniejszych romantycznych powieści w historii;
  • Dostojewski (Fiodor Dostojewski -> 12821-1881)- sławny rosyjski pisarz. Znany gównie dzięki swoim burzliwym, grubym, filozoficznym i psychologicznym powieściom.

Czas nie jest określony. Początkowo akcja rozgrywa się podczas wędrówek Odessy po dachach. Matka odizolowywała ją od świata i rówieśników. Dziecko nie chodziło do szkoły, miało nauczanie domowe. Mimo ciągłych zakazów wychodzenia z domu, wymykała się chodząc po dachach, gdyż przez zakazy mamy bała się ludzi którzy chodzą po chodnikach. Dziewczynka pisała piękne wiersze i wysyłała je ”samolocikami” dla marynarzy, którzy odpływali w daleką podróż. Pewnego dnia podczas jednej z wędrówek po dachach dziewczynka jest światkiem porwania matki przez Gnorków. Trwając w przekonaniu, że to jednak przewidzenia wróciła do pustego domu w poszukiwaniu kobiety. Niestety była to prawda. Jej matka została porwana. Odessa udała się do biblioteki gdzie również rodzicielka zabraniała jej wchodzić. Poznała tam Lodewicka A., który natychmiast poradził jej żeby wyruszyła w podróż do Skrybopolis – miasta pisarzy, ponieważ w jej mieście nie było już dla niej bezpiecznie po chwili do domu dostały się Gnorki, które spaliły dom. Udali się oni do biblioteki by przejść przez Brombę – bramę do Skrybolpolis. Bromba płatała figle, więc przedostali się przez nią do groty, parę kilometrów od miasteczka, gdzie zmęczeni dotychczasową podróżą zasnęli. Rano Odessa, ponieważ słyszała dziwne odgłosy dobiegające z groty, szła za nimi tunelami. Znalazła w niej Księgusa – księgę ksiąg w której tylko Nikt Inny mógł pisać. Nie mówiąc nic o swoim znalezisku Lodewickowi udali się w dalszą wyprawę. Obydwoje zamieszkali u sióstr Brontë. Kolejnego dnia Odessa udała się na amfiteatr, gdzie usłyszała, że rusza ekspedycja do zamku Mabaraka – wroga. Miała nadzieję, że uwolni matkę, jeżeli wyruszy wraz z tą wyprawą. Poznała Orfeusza, z którym się bardzo zaprzyjaźniła. Aby się dostać na tą wędrówkę trzeba było przejść trzy zadania. Pierwsze zadanie polegało na wybraniu danej osoby i obrażeniu jej słowami. Drugie zadanie opierało się na wyczarowaniu czegoś z książki. Trzecie natomiast miało na celu przejście do świata książki, wypełnieniu w niej misji i wyjście z niej przy pomocy osoby pomagającej. Mieli oni na to piętnaście minut . Odessa wraz z Orfeuszem dzielnie przechodzili zadania. Przed trzecim zadaniem Odessa udała się, bez niczyjej wiedzy, do kamienia w którym było ukryte Pióro, którym pisać może tylko Nikt Inny. Chciała ona sprawdzić czy nie jest Nikim Innym. Wyjęła Pióro, w tym momencie cały świat miała na dłoni. Chciała powiedzieć wszystkim, że jest Nikim Innym, lecz wtedy nie mogłaby wyruszyć na ekspedycję. Niestety dziewczynka nie przeszła ostatniego zadania, gdyż nie wyrobiła się z czasem. Mimo tego razem z Orfeuszem, który przeszedł wszystkie zadania, wpadli na pomysł by dziewczynka przebrała się za przewodnika karawany prowadzącego ekspedycje do zamku wroga. Tylko w ten sposób mogła odnaleźć matkę i ojca, którego w życiu nie widziała. Przy pomocy Ergolasa – strażnika labiryntów – dostała się do matki, która wcale nie była więziona. Kaliope była przekonana przez Mabaraka, gdyż miał on wielki dar przekonywania, by u niego została. Wyznała córce, że Orfeusz jest bratem Odessy a pewna osoba jej ojcem. Następnie Odessa udała się do wroga, którego pokonała. Wróciła do Skrybopolis, gdzie została bardzo przyjaźnie ugoszczona.

Moim ulubionym fragmentem tej książki i założę się, że Odessy również był ten, w którym Szekspir przed wszystkimi obywatelami Skrybopolis wyznał, że chce ją zaadoptować, i że kocha jej mamę – Kaliope. W książce występuje narrator 3os. Język jest prosty. Kompozycja jest uporządkowana i chronologiczna, oprócz występującej retrospekcji w bibliotece, w której ukryta była Bromba. Bibliotekarz przywołuje wspomnienia związane z jej matką. Książka od początku do końca trzyma w napięciu. Ten utwór bardzo mi się podoba, autor pięknie opisywał każdą z przygód. Cieszę się, że mogłam przeczytać tak pełną humoru i tak ciekawą książkę.

Więcej możecie poczytać na : http://lubimyczytac.pl/ksiazka/191309/odessa-i-tajemnica-skrybopolis

Bożena Wójcik-Wasilewska