Szybki dostęp

 

Pierwszy tydzień szkoły po feriach bywa niezwykle męczącym doświadczeniem dla każdego człowieka mającego do czynienia z tą instytucją. Dlatego też klasy I aG i I bd wraz z wychowawcami postanowiły umilić sobie ostatni z pięciu tonących w ogromie pracy dni wycieczką do Gdańska i Gdyni.

Autobus pełen rozentuzjazmowanych uczniów wyruszył o godzinie 8:00 spod ratusza, by po 3,5h jazdy wyjść na spotkanie Europejskiemu Centrum Solidarności w stolicy województwa pomorskiego. Czekał tam na nich przewodnik, który swoją wiedzą, choć przede wszystkim elokwencją i poczuciem humoru, udowodnił niejednemu, że żegluga w czasie na pokładzie muzealnej łodzi wcale nie musi być nudna. Następnie nadeszła pora na ukochany przez wszystkich relaks w galerii, w której nie tylko można było "wrzucić coś na ząb", lecz także zanurzyć się w świecie zakupów.

Punktem kulminacyjnym wycieczki była podróż do Teatru Muzycznego im. Danuty Baduszkowej w Gdyni na spektakl pt. "Wiedźmin" w reżyserii Wojciecha Kościelniaka, którego scenariusz został stworzony na kanwie książek Andrzeja Sapkowskiego - "Ostatnie Życzenie" oraz "Miecz Przeznaczenia". Śledzeniu losów Geralta z Rivii towarzyszyły widowiskowe akrobacje, emocjonujący śpiew i godna podziwu gra aktorska artystów występujących na scenie. Elementem docenionym przez wielu widzów było również zachowanie dialogów z książki w niezmienionej formie, przez co grane postaci nabrały autentyczności i dokładniej odzwierciedlały ich pierwowzory.

Choć zdania po obejrzeniu sztuki były podzielone, myślę, że warto zobaczyć tę adaptację, zwłaszcza ze względu na jej dynamiczną akcję i nietuzinkowy sposób zaprezentowania wydarzeń. A! No i oczywiście z powodu barda Jaskra, którego fenomenalnie odegrał Jakub Brucheiser.

Niestety, wszystko, co dobre, szybko się kończy. Kętrzyn powitał wycieczkowiczów o godzinie 3:00 w nocy - pozbawionych snu, lecz szczęśliwych, ze wspomnieniami, które zostaną z nimi na długo :-).

Dnia 6.02  kilkunastu śmiałków z grupy bojowej 3ae pod dowództwem agentki A. W. oraz D. S. udało się na tajną misję do Gdyni. By nie wzbudzać podejrzeń, zdecydowano się na transport kolejowy, w którym podzielono się na dwuosobowe oddziały szturmowe. Po dotarciu na miejsce pierwszym i najważniejszym krokiem stało się rozpracowanie wrogiego systemu komunikacji naziemnej, w celu sprawnego poruszania się po nieprzyjaznym terenie i zdobycia przyczółku. W zakresie dalszego rozeznania należało zinfiltrować centrum zaopatrzeniowe, zwane również przez miejscowych "galerią handlową". Punkt okazał się wyjątkowo rozległy, dobrze zorganizowany oraz obfitujący w różne udogodnienia.

Po sporządzeniu planu działania postanowiono bliżej przyjrzeć się niejakiemu "Przewodnikowi" eskortującego grupę trasą nadmorskiego wybrzeża. W tym czasie zostały wykonane niektóre z fotografii uzupełniających raport. Następnym zbadanym obiektem stał się Teatr Muzyczny im. Danuty Baduszkowej. Grupa postanowiła przyjrzeć się podejrzanemu projektowi o kryptonimie „Wiedźmin". Sztuka ta okazała się musicalem opartym na twórczości A. Sapkowskiego. Składała się ona ze scen mówionych, śpiewanych oraz tańczonych. Główną postacią był Geralt z Rivii, zajmujący się eksterminacją dużych szkodników. Nie udało się jednoznacznie ustalić, czy ma odpowiednie pozwolenia i kwalifikacje na pełnienie tej funkcji. Wykazywał on znaczne doświadczenie w walce bronią białą, wplatając szermierkę w taniec, a może i odwrotnie.

Oprócz niego na scenie pojawiło się wiele postaci wyróżniających się nadzwyczajnymi zdolnościami wokalnymi. Widowisko dopełniono wykorzystaniem grającej na żywo orkiestry oraz doskonałej pracy osób odpowiedzialnych za nagłośnienie i oświetlenie. Po zakończeniu przedstawienia konieczne było przegrupowanie plutonu oraz dotarcie do miejsca wyznaczonego na tymczasową bazę operacyjną i noclegową. Do późnych godzin nocnych/wczesnych rannych* (*odpowiednie skreślić) sporządzano plan działania oraz zajmowano się doszkalaniem i edukowaniem najmłodszych, najmniej doświadczonych w boju agentów. Ci, którzy zasnęli w czasie warty, ponieśli konsekwencje swojej niesubordynacji. Widziano ponoć czerwone ślady
na pościeli!!!

Na piątkowe przedpołudnie zaplanowano natarcie na Muzeum Emigracji. Przybytek wiedzy był porozcinany długimi korytarzami i licznymi tajnymi przejściami, co wymuszało zwarty, zorganizowany szyk. Miejsce to obfitowało w informacje, które należało przenieść do bazy danych akcji o kryptonimie "Matura". Opuszczając obiekt muzealny, podjęto decyzję o jak najszybszej ewakuacji z zagrożonego terenu.

Po zorganizowaniu prowiantu i zatarciu śladów udano się w drogę powrotną. W garnizonie grupa pojawiła się o godz. 20. Misja została uznana za zakończoną sukcesem, każdy przeżył i dostał przepustkę na weekend. Koniec raportu. Bez odbioru.

Kacper Jurczyk, 3ae

W dniu 17 stycznia 2019 r. uczniowie klasy Id2G w składzie: Aleksander Frankowski, Piotr Gałęzowski, Amelia Koczkodon, Adrian Krzyżewski, Adrian Łomżyński, Paulina Maluchnik, Bartosz Małkowski, Artur Owsiewski, Maja Pieniak, Cezary Piwowarczyk, Michał Rocławski, Julia Sosińska, Julia Szajdek, Krzysztof Szumiński, Norbert Świderski, Emilia Turska, Alicja Wypyszczak oraz Hubert Jędrzejewski (Id1) i Piotr Przydział (IceG) z opiekunami: Panią Dyrektor Oliwią Piotrowicz oraz Panią Agnieszką Jastrzębską udali się na wycieczkę
do Olsztyna.

Pierwszą atrakcją była wizyta w Escape Room. Klasa poradziła sobie z rozwiązaniem trudnych zagadek wszystkich ośmiu pokoi, w tym jednego z najtrudniejszych w województwie o tajemniczej nazwie Apokalipsa. Brawo!!!

Głównym założeniem wycieczki było obejrzenie w teatrze Jaracza spektaklu pt: Dulscy. Tragifarsa kołtuńska. Sam utwór Gabrieli Zapolskiej ma ponad 110 lat i się nie starzeje. Grana wielokrotnie cieszy się niesłabnącą popularnością, a intryga bawi kolejne pokolenia widzów. Nową inscenizacją komedii rozpoczęły się obchody podwójnego jubileuszu Teatru Jaracza – 95 lat istnienia Teatru w Olsztynie oraz 75 lat działalności sceny polskiej w mieście. Tym samym jest to nawiązanie
do pierwszego wystawienia polskiej sztuki w Olsztynie, czyli premiery Moralności Pani Dulskiej w listopadzie 1945 roku

W przedstawieniu wystąpili znani i lubiani aktorzy polskiej sceny m.in. Artur Steranko i Marzena Bergmann. Spektakl wszystkim bardzo się podobał, a ponieważ siedzieliśmy w pierwszych rzędach, odczucia były niesamowite.

 Wycieczka była bardzo ciekawa, aktywna, twórcza, czyli udana.

7 listopada wyruszyliśmy na ostatnią już naszą szkolną wycieczkę. Po podróży trwającej nie dłużej niż dwa mrugnięcia okiem odnaleźliśmy nasz dach nad głową – Schronisko Młodzieżowe. Nie poświęcając zbyt wiele czasu na zwiedzanie tego zakątka miasta, rzuciliśmy bagaże na wyznaczone łóżka i pośpieszyliśmy na autobus, który zabrał nas prosto do serca Gdyni. Czekał tam na nas specjalnie zorganizowany seans w Kinie Studyjnym – „Boże Ciało”. Każdy z nas odebrał jego przekaz na swój sposób, jednak każdy zgodził się co do jednego – produkcja wstrząsa treścią i zaskakuje zakończeniem.

Po skreśleniu pierwszej z głównych atrakcji z listy i wspólnym posiłku mieliśmy okazję zasmakować ruchliwych i pięknie oświetlonych ulic oraz zachwycać się pięknem miasta po zmroku. Około dziewiętnastej wyszczerzyliśmy ząbki do zdjęcia i zasiedliśmy w swoich miejscach w Teatrze Muzycznym im. Danuty Baduszkowej w oczekiwaniu na „Lalkę”. Spektakl zauroczył nas barwnością i mnogością postaci, profesjonalnym przygotowaniem aktorów wcielających się w dokładnie znanych nam bohaterów ulubionej lektury szkolnej i całkowicie zjednał nas doskonałą muzyką na żywo.

Podczas powrotu nie obyło się bez spaceru całej grupy ciepłym, późnym wieczorem wśród śmiechów i rozmów. Nazajutrz wyspani jak nigdy w swoim życiu z żalem wróciliśmy ostatnim już wspólnym naszym pociągiem do Kętrzyna, zachowując wspomnienia na długo w pamięci.

Marta Jurgiełajtis – III d1

 

We wtorek 5.11.2019 klasa Ice pojechała na wycieczce do Warszawy. Wraz z opiekunami: Panią Elżbietą Dżus, Jarosławem Gresikiem i Jarosławem Olejnikiem o 6:50 byliśmy zwarci i gotowi do wyjazdu. Ruszając spod kętrzyńskiego ratusza nastroje dopisywały każdemu, nie mogliśmy doczekać się dnia spędzonego w stolicy.

Pierwszym punktem naszego zwiedzania było muzeum PRL. Celem wystawy było pokazanie codzienności czasów PRL. Prezentowane na wystawie wnętrza i przedmioty, składają się na opowieść o tym, w jaki sposób polityka „władzy ludowej” wpływała na codzienne życie dotkniętych skutkami jej działań obywateli. Są cennymi świadkami historii. Stanowią dokumentację zmieniających się realiów i potrzeb społecznych w czasach, gdy wszystko trzeba było sobie "załatwić" czy zorganizować. Mały Fiat, adapter Bambino, pralka Frania - to tylko niektóre symbole PRL, które można było zobaczyć na wystawie.

Następnym punktem zwiedzania było najważniejsze muzeum w historii Polski Muzeum Narodowe. Mieści ono wspaniałą kolekcję obrazów, rzeźb i rzemiosła ze wszystkich epok, od antyku do współczesności. Arcydzieła sztuki polskiej jak i światowej, prezentowane są w galeriach tematycznych. Nasza lekcja sztuki z przewodnikiem była intensywna i bardzo edukująca. Otrzymaliśmy karty pracy, które pomogły nam w interpretacji tych wspaniałych dzieł.

Był czas na naukę, ale nie mogło zabraknąć czasu na zakupy. Przez 2 godziny mogliśmy buszować po sklepach w Złotych Tarasach. Jednak najbardziej emocjonującym punktem wycieczki był spektakl muzyczny „Eva”, którą mieliśmy przyjemność obejrzeć w teatrze „Rampa”. W głównych rolach wystąpiły: wspaniała aktorka - Joanna Szczepkowska i niezwykle utalentowana wokalistka - Dorota Osińska. Podczas przedstawienia mogliśmy przenieść się w kompletnie inny wymiar, usłyszeliśmy słynne piosenki, jakie śpiewała główna protagonistka - Eva Cassidy, ale też jej historię opowiedzianą w rozmaitych muzycznych rytmach i brzmieniach.  Inspiracją do powstania tego muzycznego przedstawienia był nie tylko niezwykły głos i legenda jego bohaterki, ale również talent Doroty Osińskiej, często porównywanej do Evy Cassidy. Autorka i reżyserka tytułu Joanna Szczepkowska dostrzegła również podobieństwa charakterów, gustów artystycznych i brzmień głosów, jakie łączą obie artystki.  Po spektaklu Dorota Osińska zaszczyciła nas swoją obecnością, oprowadziła po teatrze, a na koniec wykonaliśmy pamiątkowe zdjęcie.

Wycieczka była bardzo udana, z całego serca dziękujemy opiekunom.